KEHIDUPAN SEHARIAN DI ANGKASAWAN

KEHIDUPAN SEHARIAN DI ANGKASAWAN

Penjagaan Kebersihan Angkasawan yang tinggal dan bekerja di angkasa mempunyai keperluan yang sama dengan manusia di Bumi dalam hal amalan kebersihan sebagai penjagaan kesihatan. Mereka menyikat rambut, menggosok gigi, bercukur dan menggunakan bilik air. Walau bagaimanapun, disebabkan persekitaran mikrograviti, angkasawan menggunakan beberapa kaedah yang agak berlainan bagi menjaga kebersihan diri mereka. Angkasawan Charlie Precourt mencuci rambut dengan menggunakan syampu yang tidak perlu dibilas, yang pada awalnya direka untuk pesakit di hospital yang tidak boleh mandi. STS-92 Juruterbang Pamela Melroy menunjukkan bagaimana mencuci rambut di angkasa.

Tidur Selepas sepanjang hari bekerja, alangkah nikmatnya jika dapat tidur dengan nyenyak! Sepertimana di Bumi, pekerja di angkasa juga tidur pada malam hari dan bangun pada keesokan hari untuk kembali bekerja. Walau bagaimanapun terdapat sedikit perbezaan. Di angkasa tiada terdapat atas atau bawah dan tiada tarikan graviti. Oleh demikian, angkasawan mengalami kenirberatan dan boleh tidur dalam apa jua kedudukan. Walau bagaimanapun mereka perlu mengikatkan diri pada dinding, tempat duduk atau katil bunk di dalam kabin kru untuk mengelakkan daripada mereka terapung-apung dan berlanggar dengan sesuatu. Kru pesawat ulang alik dan stesen angkasa biasanya tidur di dalam beg tidur. Di pesawat ulang alik, angkasawan boleh juga tidur di tempat duduk komander, tempat duduk juruterbang atau di katil bunk. Terdapat hanya empat katil bunk  di dalam pesawat ulang alik. Ini bermakna bagi misi yang terdiri daripada lima atau lebih angkasawan, anggota kru lain perlu tidur dalam beg tidur yang diikatkan pada tempat duduk mereka atau pada dinding. Di stesen angkasa terdapat dua kabin kru. Setiap satu memuatkan seorang sahaja. Di dalam kedua-dua kabin terdapat beg tidur dan tingkap besar untuk memandang ke luar di angkasa. Dalam keadaan semasa, kru stesen angkasa terdiri daripada tiga angkasawan yang tinggal dan bekerja di angkasa untuk beberapa bulan setiap kali. Di manakah angkasawan yang ketiga itu tidur? Dengan kebenaran komander, angkasawan itu boleh tidur di mana-mana di dalam stesen angkasa asalkan dia mengikat dirinya pada sesuatu. Komander Commander Yury Usachev dan Jurutera Penerbangan James Voss dalam Ekspedisi Dua (Expedition Two) tidur dalam ruang kru di dalam Modul Khidmat Zvezda. Jurutera Penerbangan Susan Helms tidur di dalam Makmal Destiny.Angkasawan Susan Helms tidur bersendirian di dalam Modul Makmal Destiny yang luas sewaktu dia tinggal di Stesen Angkasa Antarabangsa. Tempat itu terletak bertentangan dengan Modul Khidmat yang menjadi tempat tidur rakan-rakannya. Ukuran panjang  Stesen Angkasa Antarabangsa sewaktu misi tersebut ialah 52 meter (171 kaki).Secara amnya, angkasawan dijadualkan tidur selama lapan jam di hujung setiap hari misi. Namun, seperti di Bumi, mereka mungkin bangun di tengah malam untuk ke bilik air, atau berjaga lewat dan memandang ke luar tingkap. Sepanjang tempoh mereka tidur, angkasawan pernah melaporkan mereka bermimpi dan mengigau. Ada juga yang melaporkan mereka berdengkur di angkasa!Keseronokan berada di angkasa dan keadaan mabuk udara boleh mengganggu pola tidur seseorang angkasawan. Tidur dalam tempat sempit juga mengganggu kerana mereka boleh mendengar satu sama lain. Tidur di dalam  kokpit pesawat pula menimbulkan masalah kerana matahari terbit setiap 90 minit sewaktu misi. Cahaya matahari dan kehangatan yang memasuki tingkap kokpit mengganggu seseorang yang tidur di situ tanpa memakai  topeng tidur.Apabila tiba masa untuk bangun, Pusat Kawalan Misi di Houston,Texas, menghantarkan muzik untuk menggerakkan kru. Biasanya, Kawalan Misi akan memilih lagu bagi angkasawan yang berlainan setiap hari. Kadang kala, ahli keluarga angkasawan akan membuat permintaan lagu kegemaran seseorang tertentu. Pelbagai jenis lagu dimainkan, bergantung kepada angkasawan yang terlibat, termasuk lagu jenis rock and roll, country and western, klasikal, ataupun muzik Rusia. Walau bagaimanapun, cuma kru pesawat ulang alik sahaja yang menerima muzik seperti ini. Kru stesen angkasa hanya menggunakan jam loceng.

Links Sumber: http://spaceflight.nasa.gov

Media

Kehidupan Seharian Kehidupan Seharian Kehidupan Seharian

Sains kehidupan

Pengenalan Beberapa buah negara telah bergabung dan memberi sumbangan khidmat pengetahuan mereka di Stesen Angkasa Antarabangsa (International Space Station - ISS) untuk mengendali beberapa jenis kajian demi kebaikan masa hadapan manusia sejagat. Kini, setiap negara berada dalam fasa pembinaan sistem-sistem eksperimen yang berlainan. Sistem Pengempar kini sedang dalam proses pembinaan di ISS, dan sistem ini merupakan salah satu Teras dalam Sains Kehidupan Manusia di Angkasa

Terdapat beberapa senarai yang boleh dirujuk tentang sebab-sebab perlunya penerbangan angkasa bagi manusia. Persatuan Angkasa Kebangsaan mempunyai senarai terperinci, dan SPACE.com menyatakan tentang  Top 3 dan Top 10. Namun demikian, masih ada keperluan untuk suatu senarai padat yang mudah dirujuk - contohnya seperti berikut: Manusia berada di angkasa: - Untuk Bekerja - Untuk Hdup - Untuk Terus Hidup

Untuk Bekerja
Suatu hujah yang  biasa diutarakan bagi menentang idea untuk meletakkan manusia di angkasa ialah bahawa robot lebih sesuai. Pandangan ini hanya separuh benar. Robot lebih sesuai berbanding manusia untuk tugasan tertentu, namun manusia lebih baik daripada robot bagi tugasan tertentu yang lain. Sifat tugasan menentukan sama ada manusia atau robot digunakan. Persekitaran Zuhrah yang sangat tidak mengundang manusia mungkin lebih sesuai bagi robot; suatu pembinaan atau tugasan membaik pulih yang rumit pula memerlukan manusia.

Jawapan kepada soalan sama ada manusia atau robot harus berada di angkasa ialah: "kedua-duanya".Kini wujud pelbagai jenis pekerjaan di angkasa seperti di Bumi. Ada orang yang bekerja untuk agensi kerajaan; ada yang menjalankan perniagaan sendiri. Ada yang menjangkau ke luar sempadan ilmu; ada yang menggunakan teknologi sehingga melampaui hadnya. Walaupun semua sumbangan ini penting, namun bukannya pekerjaan yang merupakan aspek terpenting bagi hujah tentang perlunya penerbangan manusia ke angkasa.

Untuk Hidup
Secara intuitif kita mengetahui bahawa di Bumi benda hidup lebih penting daripada benda bukan hidup, bahawa haiwan lebih penting daripada batu. Perkara ini juga benar bagi seluruh alam semesta. Daripada kesemua struktur alam semesta yang perkasa dan amat menakjubkan itu - galaksi, bintang, planet - bahagian yang paling penting ialah bahagian yang hidup. (Kedua terpenting ialah objek bukan hidup yang menyokong kehidupan, contohnya matahari.)
Pandangan sedemikian tentang kosmos dihuraikan secara puitis oleh ahli matematik dan falsafah Frank Ramsey, seperti yang disebut oleh ahli kosmologi dari Cambridge, Sir Martin Rees dalam Our Final Hour. Pandangan itu diterjemahkan seperti berikut: "Saya tidak langsung berasa kerdil di hadapan kebesaran langit. Sememangnya bintang-bintang itu tersangat besar, namun bintang tidak mampu berfikir atau mempunyai perasaan kasih; dan sifat-sifat ini memberi jauh lebih kesan kepada saya berbanding saiz... Saya melihat dunia mengikut perspektif, dan bukan seperti model yang dilukis mengikut suatu skala. Latar hadapan dipenuhi manusia, manakala bintang-bintang adalah sekecil duit syiling."
 
Matlamat utama penerbangan angkasa oleh manusia ialah untuk "memperluas kehidupan ke sana" (frasa yang digunakan dalam pernyataan visi NASA, diterjemahkan), untuk menubuhkan habitat luar daripada Bumi. Walaupun kehidupan di Bumi adalah pelbagai dan bertahan lama, kehidupan itu terbatas kepada planet ini sahaja dan gagal untuk bergerak lebih jauh.Manusia mampu membawa kehidupan ke bahagian lain di sistem suria, malah ke kawasan melepasinya. Urusan ini dikenali sebagai "penjajahan" atau "pertempatan". Segala usaha angkasawan dan kosmonaut sejak 1961 adalah sekadar permulaan proses berkenaan.Seseorang itu mungkin bersetuju dengan semua perkara yang tersebut di atas, tetapi akan bertanya mengapa harus ia dijadikan keutamaan bagi generasi ini. Mengapakah ianya dilakukan sekarang?

Untuk Terus Hidup
Manusia selamat melalui hidup sepanjang abad ke-20, tetapi terdapat beberapa ketika kehidupan nyaris terancam: Krisis Misil Cuba hampir-hampir mencetuskan peperangan antara kuasa-kuasa besar bersenjata nuklear. Abad ke-21 pula datang dengan cabaran tersendiri. Teknologi senjata nuklear dan biologi sedang tersebar ke sebilangan besar negara dan kumpulan. Kemajuan sains dan teknologi banyak memajukan manusia, namun pada masa yang sama akan juga membawa kepada pembinaan senjata yang lebih membinasakan serta menimbulkan akibat-akibat lain yang tidak dirancang. Tambahan kepada ancaman buatan manusia ini, ancaman bersifat semula jadi  seperti wabak penyakit dan impak daripada angkasa juga akan terus kekal wujud.

Terdapat pepatah yang memberi ingatan bahawa benda berharga perlu disimpan di tempat-tempat berasingan, supaya andainya sesuatu berlaku kepada mana-mana satu tempat simpanan itu, benda yang terletak di tempat lain akan terselamat. Nasihat ini lebih dikenali dalam kalangan pelabur melalui ungkapan "pelbagaikan pelaburan anda" ("diversified your portfolio") dan "sebarkan risiko anda"  ("spread your risk"), yang membawa maksud seseorang itu perlu melabur dalam sebanyak mungkin bidang yang berlainan agar terselamat sekiranya satu bidang menghadapi kerugian.

Prinsip yang sama digunakan kepada gambaran yang lebih besar. Perkara yang paling berharga di alam semesta ialah kehidupan: bukan hanya kerana kehidupan itu penting, tetapi juga kerana yang hidup itu tampak sebagai teramat sedikit. Kehidupan dan manusia pada masa ini terhad kepada Bumi (walaupun kita telah membina habitat di orbit Bumi dan menjelajah sampai ke bulan). Sekiranya kita tersebar di banyak lokasi di seluruh sistem suria, bencana di suatu lokasi tidaklah akan menghancurkan segala-galanya. Jika kita mempunyai teknologi yang membolehkan kita hidup di dalam persekitaran bersifat melampau yang terletak jauh melepasi Bumi, maka kita seharusnya akan dapat menjalani hidup di dalam persekitaran melampau yang terdapat di kawasan bencana serta lain-lain wilayah yang menghadapi kesengsaraan.Ramai yang bersetuju sudah sampai masanya untuk penjajahan. "Matlamat program penerbangan angkasa oleh manusia sepatutnya adalah untuk meningkatkan harapan penerusan kehidupan menerusi penjajahan angkasa" menurut ahli astro fizik dari Princeton, J. Richard Gott dalam Time Travel in Einstein's Universe -  terjemahan. Jika kita berada di sana, di kalangan planet, jika terdapat komuniti manusia di beberapa dunia yang dapat memenuhi keperluan sendiri, spesis kita akan terlindung daripada bencana dan kemusnahan" menurut penulisan saintis angkasa Carl Sagan dari Cornell di dalam Pale Blue Dot - terjemahan. Tiada jaminan bagi penjajahan mahupun penerbangan angkasa oleh manusia. Perkara berkenaan merupakan buah yang terhasil daripada pilihan-pilihan yang dibuat oleh individu-individu dalam jawatan politik, dalam agensi kerajaan, dalam bilik mesyuarat,  dalam pejabat dan di rumah. Pilihan-pilihan tersebut akan mempengaruhi generasi semasa, namun lebih genting lagi, ia akan menentukan kehidupan generasi-generasi yang akan datang."Tema buku ini ialah bahawa manusia kini menghadapi risiko yang lebih besar daripada yang dihadapinya pada mana-mana fasa terawal dalam sejarah. Alam semesta yang luas mempunyai potensi masa depan yang mungkin infinit. Tetapi adakah ruang masa yang sebegitu luas itu akan diisi dengan kehidupan, atau kekal sekosong lautan-lautan awal Bumi? Mungkin terpulang kepada kita, pada abad ini, untuk membuat pilihan." - Ahli Kosmologi dari Cambridge, Sir Martin Rees, Our Final Hour  -  terjemahan


Sumber: www.thespacereview.com

Sains fizikal

Pengenalan

Sains Fizikal adalah bentuk sains yang merangkumi ilmu fizik, ilmu kimia, astronomi dan ilmu geologi yang menganalisis keadaan semula jadi dan sifat-sifat jirim tenaga kuasa dan bahan yang tidak hidup.

Risiko berkaitan pendedahan kepada sinaran angkasa merupakan faktor terpenting yang membatas kemampuan manusia menyertai misi angkasa yang tempoh masanya panjang. Penjelajahan angkasa perlu mengambil manfaat daripada hasil eksperimen-eksperimen berkaitan yang dijalankan di angkasa. Kefahaman tentang kesan sinaran angkasa kepada manusia penting dipertingkatkan.

Penyinaran

Risiko berkaitan pendedahan kepada sinaran angkasa merupakan faktor terpenting yang membatas kemampuan manusia menyertai misi angkasa yang tempoh masanya panjang. Penjelajahan angkasa perlu mengambil manfaat daripada hasil eksperimen-eksperimen berkaitan yang dijalankan di angkasa. Kefahaman tentang kesan sinaran angkasa kepada manusia penting dipertingkatkan. Latar Belakang Risiko sinaran yang paling utama kepada angkasawan timbul disebabkan penyakit barah teraruh yang mana ukuran dos setara peringkat organ diperlukan. Isu berkaitan mengukur risiko sinaran dalam penerbangan angkasa yang dipandu manusia ada hubungannya dengan membuat anggaran dos setara peringkat organ. Setakat ini, kedua-dua kaedah ekperimen dan operasi hanya terhad kepada ukuran dos permukaan (kulit). Dos peringkat organ dianggarkan secara konservatif melalui perhitungan  menggunakan model persekitaran sinaran dan model-model pemindahan sinaran yang bersesuaian. Jika ketepatan model-model ini dimurnikan, angkasawan yang lebih berpengalaman akan kurang terbatas dengan ukuran dos kulit. ObjektifSecara keseluruhannya, objektif eksperimen Torso ialah untuk memperkembang kemampuan menghitung dengan tepat dos yang diserap oleh organ dan dos setara dalam manusia yang terdedah kepada sinaran angkasa pengion. Eksperimen ini mencadangkan penggunaan torso fantom (dengan kepala) yang dilengkapi peralatan, bagi mendapatkan ukuran dos-setara-kedalaman. Dos-setara-kedalaman akan dilihat sebagai fungsi altitud, atitud, lokasi dan masa. Ukuran dalaman bagi torso itu akan disokong dengan ukuran sinaran yang lain daripada Tissue Equivalent Proportional Counter dan Charged Particle Direction Spectrometer. Perkakasan bagi eksperimen ini terdiri daripada tiga bahagian utama. Peralatan yang serupa telah dibawa terdahulu pada misi ulang alik a) Torso Fantom tersebut menyerupai suatu model anatomi kepala dan badan orang lelaki, yang diperbuat daripada tisu-otot plastik. Torso mengandungi 35 hirisan "bahagian" yang ditempatkan di dalam suatu sut Nomex. Bahagian-bahagian itu dihubungkan melalui suatu sistem pin dan lubang. Lubang-lubang di dalam fantom itu digunakan untuk pengesan sinaran aktif dan pasif. Lima dosimeter yang aktif terletak di tempat-tempat strategik yang penting dari segi radiobiologi (kepala, leher, jantung, perut dan kolon) dan akan memberikan ukuran-ukuran masa sebenar.      b) Sebuah Pembilang Berkadaran Setara Tisu (Tissue Equivalent Proportional Counter (TEPC) ) akan diletakkan berdekatan dengan fantom itu untuk mengukur dos luaran. Alat ini memungkinkan suatu kaedah yang efisien bagi menentukan dos sinaran dan dos setara dalam medan sinaran yang kompleks (bercampur). Alat ini merekod spektra tenaga linear bagi menentukan pendedahan dos setara. c) Sebuah Spektrometer Arah Zarah Bercas  (Charged Particle Direction Spectrometer (CPDS) ) akan diletakkan berdekatan dengan fantom itu bagi mengukur tenaga dan arah zarah dalam persekitaran yang pada amnya sama seperti bagi TEPC. Oleh kerana tindak balas antara ion berat dan sekundernya dengan tisu tidak begitu difahami, ukuran spektra ion berat dan proton akan dibuat pada luaran pesawat dan juga di dalamnya. Media Radiation Suite Radiation Suite Radiation Suite

 

Pengenalan satelit

Pengenalan

     Satelit buatan manusia yang pertama mengorbit bumi ialah Sputnik 1. Ia dibina oleh Soviet Union dan telah dilancarkan pada 4 Oktober 1957. Sputnik mempunyai orbit yang berbentuk elips dan berasa pada altitud di antara 225 hingga 950 km. Sepanjang berada di orbit ia menyiarkan isyarat bip selama 21 hari sebelum terbakar di atmosfera bumi pada 4 Januari 1958.       Satelit memerlukan teknologi yang unik dan tahan lasak bagi membolehkan ia bertahan sewaktu proses pelancaran dan menghadapi persekitaran angkasa yang ekstrim. Satelit juga perlu membawa sumber tenaganya sendiri kerana ia tidak dapat menerimanya dari bumi. Ia harus mengekalkan orientasinya atau menghadap pada arah yang tertentu bagi menjayakan misinya. Satelit perlu mengekalkan suhu yang bersesuaian ketika berada dalam keadaan panas menghadap matahari dan keadaan sejuk ruang angkasa. Ia juga mestilah mampu bertahan dengan tahap radiasi yang tinggi dan pelanggaran dengan mikrometeoroid. Kebanyakan satelit dilengkapi dengan onboard computer bagi mengawal operasi dan misi satelit tersebut.

     Terdapat pelbagai jenis satelit yang telah dihantar ke angkasa seperti satelit komunikasi, satelit navigasi, satelit cuaca dan satelit pencerapan bumi. Satelit yang mengorbit bumi boleh memberikan data untuk pemetaan bumi, menentukan bentuk dan saiz bumi serta mengkaji dinamik lautan dan atmosfera. Saintis juga menggunakan satelit untuk mencerap matahari, bulan, planet-planet dan bulan-bulannya, komet-komet, bintang-bintang dan galaksi-galaksi. Hubble Space Telescope adalah merupakan pencerap am yang dilancarkan pada tahun 1990. Sesetengah satelit saintifik turut mengorbit objek lain selain daripada bumi. Contohnya seperti Mars Global Surveyor yang mengorbit planet Marikh.
Malaysia juga tidak ketinggalan untuk menghantar satelit ke angkasa iaitu TiungSAT, MeaSAT dan RazakSATTM